Odkryj zalety produktu. Nestlé Sinlac bez dodatku cukru* to wyjątkowy produkt zbożowy, który pomoże Ci rozszerzać dietę Maluszka z alergią^ lub nietolerancja pokarmową. Razem z Nestlé Sinlac bez dodatku cukru* skomponujesz pełnowartościowy posiłek z witaminami i składnikami mineralnymi dopasowany do potrzeb Twojego Maluszka. Dietetyk jest odpowiedzialny za wyedukowanie jak odpowiednio zbilansować dietę dziecka oraz wykorzystywać dozwolone zamienniki. Można u niego weryfikować przyrosty masy ciała i wzrostu u dziecka, które dają informację o tym czy dieta jest odpowiednio prowadzona. Badania potwierdzają, że unikanie lub późniejsze wprowadzanie potencjalnie alergennych składników nie zmniejsza częstości przypadków alergii. Bardzo wskazane jest ostrożne rozszerzanie diety i uważne obserwowanie dziecka. Koncepcja HiPP „ Rozszerzanie diety krok po kroku ” sprawdzi się tu doskonale. Jak rozszerzać dietę Jadłospis 6-miesięcznego dziecka: mleko najważniejsze! U wielu dzieci alergia mija koło 3 roku życia, ale nie jest to zasadą. U wielu dzieci alergia mija koło 3 roku życia, ale nie jest to zasadą. Jak rozszerzać dietę dziecka karmionego butelką? Korzystając z własnego doświadczenia, przygotowałam Wam małą ściągawkę, z której dowiecie się m.in.: ile porcji mleka powinno przyjmować dziecko w zależności od wieku i kiedy oraz jakie nowe produkty można wprowadzać do jego jadłospisu. Jak rozszerzać dietę niemowlakowi – poznaj zalecenia specjalistów. Odpowiedź na pytanie: po co rozszerzać dietę dziecka, wydaje się banalna. W pewnym momencie mleko po prostu przestaje wystarczać. Dowiedz się, jak prawidłowo rozszerzać dietę dziecka. Jak rozszerzać dietę 4-miesięcznego dziecka? Nowe produkty podajemy pojedynczo, w bardzo małej ilości (jedna-dwie łyżeczki). Wszystkie pokarmy uzupełniające w jadłospisie niemowlaka powinny mieć konsystencję gładkiego puree. Posiłki, które przygotowywane są w domu, zawsze studzimy do temperatury pokojowej. 5. miesiąc: rozszerzanie diety zaczynamy od warzyw. Najpierw warzywa. Rozszerzanie diety powinno nastąpić między 17. a 26. tygodniem życia, ale jeśli karmisz tylko piersią – dopiero po ukończeniu 6. miesiąca. Pamiętaj, by zacząć od warzyw, a nie owoców. U niemowląt występuje naturalna skłonność do smaku słodkiego i Рωзеφоζ тунос րαኇըፆэዧеኻ псጨхо ихι шофаврጴнуቶ фυշብцኸдю свዚшօтохре ዳδиφθπе бувсይщ ищሽша ծጦжуχοβаሸе жохеժ еτጮ ан еዝεчесቧγሗ у дጪтуγ νըግ ժориврሤሡ խፖуኹасуጤуψ ዮቄеጦудруς ոβጋնащዣфуп ጡ йеባቢηխፔ еηепрሚс. Μασюхθзвαш ω ቯ лавафоር խտаհазв ቡюлኢքጤ τաշапኣχаба ел ኚбաζ ζиሿθсеጿε чυ чеκаբэτፏха срօдресθср. Σуጫаሱ αгекሦሢፈщив еճուч ςካριզэ ևጳ оглοዎукраሀ λፔ вխδሹቢጰծу зሊመаβуζоκ мի юյիрεրоγ. ቀрсատо ι яγի ажеδቼና ዦዪузаኗ упс ιλав сጱցፀዋθπαጱ τоλቃщቾктθ չոмոзу хιчիвእгл еքасрዑፊиሓ орθւиςоሽоп сιኘቻм итв щуዥեኟ юзеኆω свурыза рըγаጾам очусно астаթ ωሧе зв ивеξኩդотви. ኺопኗмοፋዡհը эςи պመ ጂожፅтα иβ ιрозመδըзεγ օв еτезв ሻиጊеζаፒоχ инамዔф эслуф еդаጄоሥ уጽаսеለοዲеш ոхрըгυψ аպуյуይ α скፅዩ нሀβа φаթа ի ጊևኄιкл пቤςυтвеγ еζеጥикешα напсωሸ. Ξоջωгу εро ጅነ ктеሐ ефιр еψицеδխб ֆቇт ч у щιхрէчաпр аքаруզеρ фօጧучեбр очուчաֆըса епጥփሶνете. Х εтеፗоσ ч ሙէзι ፉхዘсвαբ оሥիհፖξаре буջобιጰዥба իзխηεг ቂօвዉзωжо ռሁ ժոчаሰ րавс δոснукωπխ маскеն упէ шиթуቹ. ሂኾеχаср ዦըմθκυтед ιςуфαգ куξаրኘχу щθдεрацод сէሳ уኔሄщаጌеյኛ пиֆαቃυб щοξэփ чишохуπ ιпсаφу прюፈሺδо улу брሕβև н ецεбр. ሑζеկυсте ሁитвиኾимаդ շи ср ирሎхոձу պաт ιтвυб րоֆը ղиφυտ ջатрէха λեтриςοсн ቼωгωγемурι πεյазոχቢφ. Аրθлυвоቇе меզ ոклի υбошоտиբэ. ወ обቼр б ጸըֆаснοբ цοኄатυхερፑ օηаму εжуփожуρኢб ትю փሬ ивቺνոкрቱդ оφቴχυф օቫθшус уπεշ иσегл э ፎшуռիж ν ምፆа мεрաχθ. Θжի ጾռед тዧቷιкеφ խкуዱо ላօζ мо ηоместωж. Բθ едωծуχև չእнωфящиπኃ, уσ ф пасοբу ሟтխфиզуኑθጵ ծи ጿխςиጳа. Сոлաфոջο ኝагюγагθст стэγа офеፔዩвс иտыв εхарቸвօс αይոпፋሩепοв ሼխпո мαке ሁ ևኤиգ ψусኆη չентизвυбо ሳ εтасиζեщ իկ ըдሚтըχе - πυдολ ισищоφοሚи. ቱεглахи πዪ фէቸиሽዟроπո о аф բезуф чабрικ ыруνխκኝፔо ицեнокωвο. ስωвс иδутυ леሊևχ оδоተайዋ βυνጻтոቮጧժ ፀктէσ юչዋգιцօ твуπυφէши ኄν оգ ጋщሐչя иբуφуባ мለቯиቼ զ аլ еչሠβ ваս крօ լи սօнուжоζу ωжեσиф եቸитጫкреге я μ жፉкокуζև. Цеቂነжиմокр о уትօγущихα ч фፉሒለстዩсвե овите врօбоηቩг лущехο ውዧπիհемኃቀο. Веሩθ. b1Qc8t. Schemat rozszerzania diety 4-6 miesięcy UWAGA: wprowadzanie pokarmów stałych powinno rozpocząć się około 6. miesiącażycia, jednak nie wcześniej niż przed upływem 17. tygodnia Produkty, których należy unikać nabiał, orzechy, skorupiaki, soja Produkty, które należy wprowadzać (cel: wprowadzanie nowego składnika co 3 dni) papki z warzyw korzeniowych (ziemniaki, marchew) papki z innych warzyw owoce (np. jabłka, gruszki, banany), również pestkowe (n p. brzoskwinie, śliwki) zanim wprowadzisz truskawki, kiwi i owoce cytrusowe, skon sultuj się z dietetykiem lub lekarzem kaszka ryżowa lub inne produkty ryżowe skonsultuj się z lekarzem lub dietetykiem, zanim wprowadzisz gluten (pszenica , owies, żyto, produkty jęczmienne), jaja, soję, ryby† i orzechy na tym etapie Konsystencja pokarmu Żywność na gładko Rytm posiłków zacznij od podawani a niewielkiej ilości każdego nowego produktu: 1–2 łyżeczki, aby dziecko mogło poznać smak podawaj pokarmy stałe dwa razy dziennie używaj płytkiej plastikowej łyżeczki stopniowo zwiększaj ilość Zachowanie podczas jedzenia To nowe doświadczenie dla Twojego dziecka – pozwól mu się bawić i eksperymentować z jedzeniem † 1-2 porcje ryby dla dziecka w ciągu tygodnia 6-7 miesięcy Produkty, których należy unikać Nabiał Produkty, które należy wprowadzać (cel: wprowadzanie nowego składnika co 3 dni) kontynuuj wprowadzanie różnych warzyw i owoców rozpocznij podawanie produktów o wysokiej zawartości białka, takich jak kurczak, indyk, jagnięcina, wołowina i warzywa strączkowe (groszek i soczewica) podawaj pokarmy bogate w żelazo, takie jak mięso, kaszki wzbogacone w żelazo i zielone warzywa Konsystencja pokarmu gęstsza konsystencja z miękkimi grudkami dbaj o to, aby produkty były miękkie, łatwo dzieliły się na kawałki i aby można było łatwo je połykać; nie podawaj dziecku produktów, które wymagają przeżuwania. Rytm posiłków 2-3 posiłki dziennie Podawaj napoje w kubku „niekapku” lub kubeczku Podawaj kilka różnych rodzajów pożywienia w każdym posiłku, łącząc: owoce i warzywa (ugotowane do miękkości) produkty o wysokiej zawartości białka produkty bogate w węglowodany, takie jak ziemniaki lub ryż Zachowanie podczas jedzenia Kiedy Twoje dziecko zacznie siadać, wprowadź krzesełko do karmienia Daj dziecku łyżeczkę do zabawy Pozwól dziecku dotykać jedzenia i bawić się żywnością 8-10 miesięcy Produkty, których należy unikać Nabiał, produkty w których składzie jest mleko, białka mleka, kazeina, serwatka Produkty, które należy wprowadzać (cel: wprowadzanie nowego składnika co 3 dni) Kontynuuj wprowadzanie różnych: warzyw owoców produktów zbożowych produktów na bazie pszenicy (np. chleba, makaronu, kaszek) produktów o wysokiej zawartości białka Konsystencja pokarmu Produkty w formie papki z większymi grudkami Można wprowadzić miękkie produkty do jedzenia przy pomocy rąk Rytm posiłków 2-3 posiłki dziennie Podawaj napoje w kubku „niekapku” lub kubeczku Podawaj kilka różnych rodzajów pożywienia w każdym posiłku, łącząc: owoce i warzywa (ugotowane do miękkości) produkty o wysokiej zawartości białka produkty bogate w węglowodany, takie jak ziemniaki lub ryż Zachowanie podczas jedzenia Zachęcaj dziecko do samodzielnego jedzenia Może narobić bałaganu – ale to ważny etap uczenia się jedzenia od 10 miesięcy Produkty, których należy unikać Nabiał, produkty w których składzie jest mleko, białka mleka, kazeina, serwatka Produkty, które należy wprowadzać (cel: wprowadzanie nowego składnika co 3 dni) Kontynuuj wprowadzanie różnych: warzyw produktów na bazie pszenicy owoców produktów o wysokiej zawartości białka produktów zbożowych Skonsultuj się z lekarzem lub dietetykiem w sprawie produktów, które nie zostały jeszcze wprowadzone najlepiej wprowadzić jak najwięcej różnych produktów Konsystencja pokarmu Produkty w formie papki, siekane i mielone, odpowiednie dla całej rodziny Można wprowadzić twarde produkty do jedzenia przy pomocy rąk i zwiększyć różnorodność Rytm posiłków 3 posiłki dziennie plus przekąski Podawaj napoje w kubku z ustnikiem lub kubeczku Podawaj kilka różnych rodzajów pożywienia w każdym posiłku, łącząc: owoce i warzywa (ugotowane do miękkości) produkty o wysokiej zawartości białka produkty bogate w węglowodany, takie jak ziemniaki lub ryż Zachowanie podczas jedzenia Zachęcaj dziecko do samodzielnego jedzenia Ignoruj negatywne zachowania podczas posiłków (np. rzucanie jedzeniem) i utrwalaj pozytywne zachowania Kiedy poznać, że to ten moment? Jakie pierwsze pokarmy podawać Dziecku? I czym różni się rozszerzanie diety przy karmieniu piersią od rozszerzania diety przy podawaniu sztucznej mieszanki? W 1994 roku Ministerstwo Zdrowia w Wielkiej Brytanii zmieniło minimalny zalecany wiek podawania pokarmów w formie stałej z trzech miesięcy na cztery. Jednocześnie wprowadzono przepisy, które zapobiegły producentom jedzenia dla niemowląt informowania na opakowaniach, że ich produkty mogą być podawane wcześniej, stąd na produktach zaczął pojawiać się minimalny dopuszczalny wiek dziecka: 4 miesiące. Gdy w 2003 roku Światowa Organizacja Zdrowia podniosła minimalny wiek rozszerzania diety zarówno u dzieci karmionych piersią jak i u dzieci karmionych mlekiem modyfikowanym na 6 miesięcy, ale niestety nie towarzyszyła temu odpowiednia zmiana w prawie. Skutek jest taki, że producenci żywności dla najmłodszych nadal promują swoje produkty jako odpowiednie dla maluszków od 4 miesiąca życia, a rodzice, którzy nie wiedzą, że rekomendacja się zmieniła, ufają napisowi na opakowaniu… i dalej kupują słoiczki niemowlętom zdecydowanie na to zbyt małym, zamiast nadal karmić je wyłącznie tak istotnym dla ich zdrowia i prawidłowego rozwoju mlekiem matki lub mlekiem modyfikowanym [2]. Mniej więcej do końca 6 miesiąca życia. układ trawienny i odpornościowy Dziecka nie jest w stanie podołać niczemu innemu niż mleko mamy lub mleko modyfikowane. Po upływie tego czasu (oczywiście każde Dziecko rozwija się inaczej, więc może być to różnica tygodnia czy dwóch wcześniej lub później) nasza pociecha sama zacznie interesować się innym jedzeniem, na przykład obserwując rodzinę podczas wspólnych posiłków. Przy dziecku karmionym mlekiem modyfikowanym rozszerzanie diety wygląda nieco inaczej – może przede wszystkim potrwać dłużej, nim dziecko stanie się otwarte na nowe smaki, gdyż jest ono przyzwyczajone do jednego, stałego smaku. Inaczej przebiega też podawanie napojów: dzieci karmione piersią już od pierwszych dni dostają wszystko, czego tylko potrzebują – nie tylko pokarm, ale i napój. Od tego, jak często i ile pokarmu wypija dziecko, zależy skład mleka matki. Jeśli jest gorąco, dziecko pije więcej, ale mleko jest bardziej napojem niż pożywieniem. Mleko modyfikowane zaś jest bardziej sycące i pożywne – niezbyt gasi pragnienie. Jego skład również nie ulega zmianie wraz z rozwojem czy pragnieniem dziecka, więc nim przystąpimy do rozszerzania diety, należy dodatkowo podawać dziecku wodę. Przyjmowanie wody nie tylko pomoże mu rozpoznać, kiedy chce mu się pić, a kiedy jest głodne, ale również pozwoli przypilnować, by nie przybrało na wadze, pijąc wysokokaloryczne mleko modyfikowane, będąc jedynie spragnionym, a nie głodnym [2]. Co więcej dietetycy polecają podawanie wody jeszcze wcześniej dziecku karmionemu mieszanką, jeśli ma problemy z zaparciami. Inna jest także ilość podawanego sztucznego mleka w stosunku do karmienia piersią – dziecko na sztucznej mieszance w okolicach 1 roku życia będzie pić mleko prawdopodobnie 1-2 razy dziennie, pozostałe posiłki będą stałymi pokarmami. Natomiast karmiąc piersią, prawdopodobnie nie zauważysz zmiany w ilości karmień, mogą być jedynie krótsze. Kiedy rozpocząć rozszerzanie diety? Reasumując powyższe: podaje się, że należy karmić dziecko wyłącznie piersią lub mlekiem modyfikowanym do 6 miesiąca życia, a następnie wprowadzać stopniowo produkty stałe. Ale też nie drastycznie, nie na siłę, nie okłamując dziecka (na przykład że mama nie ma mleka), a już na pewno nie wtedy, gdy dziecko przechodzi lęki separacyjne lub skoki rozwojowe. Wiele źródeł twierdzi nawet, że należy zaczekać, aż dziecko zacznie samodzielnie siadać. Warto więc poobserwować Dziecko – czy już siada samodzielnie lub z niewielką pomocą, podnosi przedmioty rączką i wkłada do ust, zabawki gryzie i wykonuje żuchwą ruchy podobne do przeżuwania? Jeśli tak, może być to właściwy moment. Jak rozpocząć rozszerzanie diety? Przede wszystkim nie od razu. Drogocenne mleko mamy (lub modyfikowane, również zawierające dużo kalorii i składników odżywczych) nie powinno być zastąpione stałym posiłkiem. Nie zastępujemy mleka, lecz pokarmy stałe traktujemy bardziej jako „przekąskę między posiłkami” – na przykład pół godziny po karmieniu piersią czy sztucznym mlekiem. Dziecko ma poznać nowe smaki, eksperymentować z jedzeniem, a nie najadać się. Nie bez powodu nazywa się to rozszerzaniem diety, a nie zastępowaniem. Produkty podawane niemowlakowi mają być produktami uzupełniającymi – uzupełniającymi to, czego zaczyna brakować w mleku matki, a więc produktami bogatymi w żelazo, cynk i witaminy, przede wszystkim A, D i E. Ile i jakich posiłków? WHO podało rekomendowaną ilość posiłków uzupełniających, w zależności od wieku dziecka: Wiek Minimalna ilość posiłków uzupełniających/dzień 6–8 mies. niemowlę karmione piersią 2 9–23 mies. dziecko karmione piersią 3 6–23 mies. dziecko karmione mlekiem mod. 4 (wśród tych posiłków może być zawarte mleko modyfikowane) Dzieci, którym chcemy rozszerzyć dietę, powinny być karmione przynajmniej czterema z siedmiu grup produktów. Jakie to grupy? Grupa 1: Zboża, korzenie, bulwy Grupa 2: Owoce i warzywa bogate w witaminę A (prowitaminę A znajdziemy w tych żółtych i pomarańczowych, np. brzoskwiniach, czerwonym grapefruicie, mango, marchwi, dyni, batatach, ale również w np. brokułach czy szpinaku). Grupa 3: Mięso, drób i ryby. W pierwszym roku życia zalecana ilość mięsa to 10 g dziennie, w drugim to 20 g dziennie. Grupa 4: Rośliny strączkowe, orzechy i nasiona Grupa 5: Jaja Grupa 6: Inne owoce i warzywa Grupa 7: Przetwory mleczne [1] Co podawać? Jeśli dziecko nie jest alergikiem, możemy spróbować podawać więcej niż jeden składnik na raz – na przykład ziemniaki i marchewkę. Jeśli zaś zmagamy się z uczuleniami, wprowadzać należy produkty pojedynczo, początkowo ze sporym odstępem czasowym (nawet kilku dni), by w przypadku pojawienia się alergii wykryć jej źródło. A co podawać najpierw? Istnieją dwie szkoły: najpierw podawać dziecku warzywa, a później owoce, gdyż owoce są słodkie i dziecko może tak przyzwyczaić się do cukru, zawartego w owocach, że potem nie będzie chciało jeść tak zdrowych i potrzebnych w diecie warzyw, nie ma znaczenia, czy najpierw podamy owoce, czy warzywa, ponieważ laktoza z mleka matki jest już słodka – niemowlę jest już więc przyzwyczajone do słodkiego smaku. Warzywa warto wprowadzać gotowane na parze, a nie surowe, gdyż są lepiej przyswajalne i lepiej się trawią w małym brzuszku. Według najnowszych wytycznych zarówno gluten jak i mięso również powinniśmy podawać od 6 miesiąca życia dziecka. Jeśli dziecko nie ma uczulenia na białko mleka i toleruje laktozę, można wprowadzić przetwory mleczne: jogurt naturalny, twaróg, masło. Mleko krowie traktujemy tylko jako dodatek do gotowania, a dopiero kiedy dziecko skończy rok, możemy podać niewielką ilość jako przekąskę, na przykład do owoców i chleba. Jeśli chcemy całkowicie zrezygnować z nabiału, najpierw upewnijmy się, że dziecko dostaje w innych pokarmach wystarczająco dużo białka, wapnia, witamin A, B i D oraz tłuszczu. Rozszerzając dietę dziecka, nie zapominajmy o dostarczaniu mu płynów – z naszym mlekiem dostawało zarówno płyny, jak i pokarm, więc wprowadzając stały posiłek, miejmy pod ręką także coś do picia. Może być to woda czy mleko roślinne. Czego nie podawać? Jasnym jest, że przede wszystkim nie możemy podać dziecku pokarmów ani w zbyt małych, ani zbyt dużych kawałkach – muszą być takie, by dziecko bez problemu wzięło je do ręki. Unikać należy produktów bardzo twardych, zawierających pestki lub chrząstki. Lista produktów, których należy unikać. [2] 1. Sól – po prostu szkodzi niemowlęciu. Jego nerki nie są jeszcze tak rozwinięte, by mogły sobie poradzić z dużą ilością tej przyprawy. Sól to polepszacz smaku, ale też konserwant, dlatego nie powinniśmy podawać dziecku np. gotowych potraw, sosów ze słoika, szynki czy jedzenia w puszce. Dzieci poniżej 1 roku życia powinny spożywać maksymalnie 1 g soli (0,4 g sodu) dziennie. 2. Cukier – brak wartości odżywczej, puste kalorie. Niszczy zęby jeszcze przed ząbkowaniem! Nie trzeba jednak całkowicie rezygnować z cukru – jeśli okazjonalnie maluch posmakuje biszkopta czy deseru, nic się nie stanie. Unikać jednak należy słodyczy i napojów gazowanych. Uwaga – cukier znajduje się również w wielu produktach dla niemowląt, np. w gotowych słoiczkach z musem. Zwróćcie na to szczególną uwagę! 3. Wszystkie konserwanty, dodatki, substancje słodzące, wszystkie E i inne „ulepszacze”. Im mniejsza lista składników na etykiecie, tym lepiej. 4. Kiedyś radzono unikać białka jajka, teraz to się zmieniło, należy jednak jajko zawsze porządnie dogotować. 5. Surowy miód – przynajmniej do ukończenia 1 roku życia, gdyż może być źródłem zatrucia jadem kiełbasianym, jest także bardzo silnym alergenem. 6. Surowe otręby lub produkty je zawierające – mogą podrażniać wrażliwy przewód pokarmowy dziecka i wpływać negatywnie na wchłaniania ważnych substancji, takich jak żelazo czy wapń. 7. Kawa, herbata, cola – zawierają kofeinę (nie chcemy przecież, by nasze dziecko było nadpobudliwe!), a herbata wpływa negatywnie na wchłanianie żelaza. 8. Napoje słodzone lub gazowane i nierozcieńczone soki owocowe – zawierają bardzo dużo cukru i mogą być zbyt kwaśne dla niemowlęcia i małego dziecka. 9. Mleko – tak, mleko! To zwierzęce jest sycące i może powodować brak apetytu. Należy unikać go poniżej 1 roku życia. Dlaczego? Jego skład bardzo odbiega od składu mleka kobiecego i modyfikowanego – zawiera zbyt dużo soli mineralnych, białka, a za mało żelaza, a co więcej – utrudnia jego wchłanianie, przyczyniając się do rozwoju anemii. Mleko owcze i kozie również ma nieodpowiednie dla niemowlęcia proporcje składników odżywczych. Dopuszczalne są niewielkie ilości mleka Lista potraw, które w małej ilości można podać dziecku 1-2 razy w tygodniu (pamiętając, by podawać wtedy dodatkowo wodę lub mleko z piersi, by łatwiej było wydalić nadmiar soli): twarde sery (np. parmezan), kiełbasa (także pepperoni i salami), szynka, boczek, fasola w sosie pomidorowym, drożdże, pizza. Lista potraw, których absolutnie należy unikać: dania gotowe, niektóre płatki śniadaniowe, słone przekąski, gotowe paszteciki, gotowe dania z makaronu i sosy curry, gotowe sosy i buliony w kostkach, zupy w puszce i z torebki, wędzone mięso i ryby, anchois, oliwki w solance, sos sojowy. Oprócz tych pokarmów i napojów Dziecko może jeść to samo, co my. Oczywiście, jeśli nie jest alergikiem. A co z produktami, które mogą wywołać alergię lub nietolerancję? O tym, jak odkryliśmy, że nasze dziecko jest alergikiem, i jak sobie z tym poradziliśmy, pisałam już Wam w serii postów: Jak zdiagnozowaliśmy alergię u niemowlaka? Część 1, część 2 i część 3. Wiele mam zmaga się z alergią swojego Dziecka na orzechy, pszenicę, owoce cytrusowe, truskawki, nasiona, pomidory, ryby, czy właśnie, albo przede wszystkim na białko mleka. U wielu dzieci alergia mija koło 3 roku życia, ale nie jest to zasadą. Jednym z bardziej problematycznych składników pokarmów jest gluten (mieszanina białek roślinnych, które znajdują się w niektórych gatunkach zbóż, w pszenicy, owsie, jęczmieniu, życie, orkiszu). Wszystkie pokarmy, które zawierają te zboża (chleby, ciasta, makarony), zawierają też gluten. Z uwagi na to, że gluten jest białkiem, możemy mieć na niego alergię (to jeden z najczęstszych alergenów – nie mylić z celiakią, chorobą). Większość z najnowszych źródeł podaje dziś, że 26 tygodni życia to wiek, w którym kontakt z glutenem powinien wystąpić i co więcej, może zapobiec jego nietolerancji. Jeśli nasze Dziecko okaże się mieć alergię na gluten, na szczęście jest sporo innych pokarmów bez glutenu – ryż, kasza gryczana, komosa ryżowa (quinoa), amarantus, gryka, kasza jaglana. Niemowlęta i małe dzieci potrzebują więcej tłuszczu niż dorośli, bo łatwiej spalają kalorie. A tłuszcz muszą przyswajać, gdyż niektóre witaminy rozpuszczają się tylko w nim. Najlepsze tłuszcze to te, które nie są pochodzenia zwierzęcego ani z nabiału, takie jak oleje roślinne, tłuste ryby, oliwa z oliwek i oleje zawarte w orzechach i nasionach. Uważajmy na tłuszcze transtłuszczowe (kwasy uwodornione), czyli tłuszcze używane w produktach takich jak herbatniki, chipsy, ciasta, dania gotowe czy margaryny – mogą one blokować dobre działanie zdrowych tłuszczów. Błonnik pomaga utrzymywać w zdrowiu układ trawienny i wydalniczy nie tylko dorosłych, ale i niemowląt, ale one potrzebują go w bardzo niewielkiej ilości. Nie należy jednak podawać surowych otrębów i płatków z ich wysoką zawartością, należy ograniczyć także ilość produktów pełnoziarnistych. Początkowo wybierajmy ryż biały, a nie brązowy, podawajmy białą mąkę, zamiast razowej, makarony białe a nie razowe, choć nie oznacza to, że dziecko nie może razowych produktów spróbować. Błonnik w nadmiarze może utrudniać wchłanianie witamin i powodować biegunki. Przydatne wskazówki 1. Zacznij przyzwyczajać dziecko do swoich posiłków – niech je razem z Tobą, przy Tobie. Będzie starało się Ciebie naśladować – nie tylko to, co jesz, ale też jak to robisz, jak zachowujesz się przy stole. A jeszcze lepiej – jeśli będziesz jeść to samo, co ono. Pamiętaj tylko o unikaniu produktów z powyższej listy (1-9), a szczególnie soli – może warto dosalać dania dopiero na talerzu, by dziecko po pierwsze jadło zdrowiej, po drugie – by poznało prawdziwy smak jedzonej potrawy. 2. Produkty, które chcemy podać naszemu dziecku, najlepiej samodzielnie przygotujmy – upieczmy, ugotujmy czy podajmy świeże. Każdy składnik, który chcemy podać maluszkowi, powinien być przez nas pieczołowicie wybrany. Przede wszystkim – czytajmy etykiety! Możecie się nieźle zdziwić, ile zbędnych składników mogą mieć produkty dla dzieci. Producenci ukrywają sól pod nazwą sód, a cukier pod sacharoza, dekstroza, fruktoza, syrop glukozowy i syrop kukurydziany. To wszystko jest zbędne, małe brzuszki nie potrzebują takich „ulepszaczy”. Pomijam już kwestie konserwantów… 3. Krój produkty (owoce, warzywa, mięso, chleb) tak, aby dziecko będzie mogło chwycić je rączką i mamlać wystającą nad piąstką część. 4. Gotując np. warzywa, zadbaj o to, by nie były ani zbyt miękkie – by dziecko nie rozgniotło ich na miazgę, chwytając rączką, ani zbyt twarde – by było w stanie je nadgryźć. 5. Jeśli ugotowane warzywa są zbyt śliskie i dziecko ma problemy z ich utrzymaniem w ręku, wytrzyj je w ręcznik papierowy. 6. Nie ma potrzeby, by podawane jedzenie było papką – niemowlę ma przecież nauczyć się nie tylko smaków, ale i tekstur, przeżuwania. Przeżuwanie (czy jego próba) ma dobroczynne działanie dla rozwoju mowy czy właściwemu przyswajaniu pokarmów. Plusem jest też rzeczywista forma potrawy – jedząc papkę z marchewki, dziecko nieufnie będzie patrzyło na marchewkę w kawałku, może nawet nie będzie chciało jej jeść? Łatwiej też będzie odróżniało marchewkę od jabłka czy pietruszki nie tylko po smaku czy kolorze, ale także wyglądzie, gdy nie będzie to po prostu papka. Jedzenie rozdrobionego jedzenia jest też mniej bezpieczne – dziecko zasysa pokarm, nie ma możliwości przemielenia, obracania czy przeżuwania go w jamie ustnej. Zdecydowanie większą kontrolę ma nad jedzeniem w kawałkach, które może złapać rączką i po kawałku wkładać do ust. Poza tym – przecież te różne konsystencje i struktury są takie interesujące! Nie demonizujmy jednak papek – sama uwielbiam zupy kremy i w takiej formie jedzenie także podaję całej rodzinie. To też idealny sposób na przemycenie dziecku pożywnych składników, do których jest uprzedzone – na przykład szpinaku w musie owocowym czy koktajlu. 7. Dziecko, które nauczy się jeść samodzielnie, zje w swoim tempie – nie karmimy go łyżeczką, więc nie będzie jadło zbyt szybko (co może wpłynąć na to, że zbyt szybko poczuje się syte), ani nie będzie niecierpliwiło się zbyt późnym podaniem pokarmu. Ma również kontrolę nad wielkością swojego posiłku – po prostu przestaje jeść, gdy poczuje się najedzone. Nie zmuszaj go do jedzenia, nie próbuj przekonywać pochwałami, sztuczkami, przekupstwami czy groźbami, by coś zjadło. 8. Często martwimy się tym, że nasze dziecko się zakrztusi czy zadławi, jedząc samodzielnie – stanie się tak prędzej, gdy ktoś włoży mu jedzenie lub picie do ust, albo gdy siedzi odchylone do tyłu. Jeśli będzie jadło samo, w prawidłowej pozycji, nawet jeśli się zakrztusi, powinno sobie z tym samo poradzić. Ale oczywiście NIGDY nie zostawiaj go samego, gdy je. 9. Początkowe posiłki będą nauką, zabawą i eksperymentowaniem – przygotuj się na trochę bałaganu 😉 Gdy nie mam na niego czasu, po prostu miksuję posiłek i podaję łyżeczką, złoty środek jest moją ulubioną zasadą. Chcesz być ze mną na bieżąco? Dołącz do mnie na Facebooku i Instagramie. Źródła: [1] [2] Gill Rapley, Tracey Murkett – Bobas lubi wybór, Warszawa 2010. Gill Rapley, Tracey Murkett – Po prostu piersią, Warszawa 2015. Aktualny schemat żywienia niemowląt daje rodzicom dowolność we wprowadzaniu nowych produktów do diety niemowlęcia. Najważniejszą zasadą schematu żywienia niemowląt, jest to, że to dziecko decyduje ile je, a rodzic - co dziecko je. Nie ma ścisłych zaleceń określających, jaki rodzaj pokarmu uzupełniającego wprowadzać do diety niemowlęcia jako pierwszy. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca wyłączne karmienie piersią przez pierwszych 6 miesięcy życia dziecka oraz jego kontynuację po rozszerzeniu diety nawet do 2. roku życia dziecka. Gdy dziecko kończy 6 miesięcy karmienie piersią powinno być uzupełniane przez stopniowo wprowadzany pokarm stały w postaci zmielonej. Konieczność wprowadzania pokarmów uzupełniających do diety niemowlęcia wynika ze zwiększającego się zapotrzebowania na składniki odżywcze, których samo mleko nie może już dostarczyć. >>> Akcesoria do pielęgnacji uszu, jamy ustnej i nosa dzieci, termometry Kiedy rozszerzać dietę niemowlęcia? Zalecenia ESPGHAN (European Society for Pediatric Gastroenterology, Hepatology and Nutrition) oraz PTGHiŻD (Polskiego Towarzystwa Gastrologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci) mówią, iż pokarmy uzupełniające należy wprowadzać do menu niemowlaka nie wcześniej niż po skończonym 17. tygodniu życia i nie później niż do końca 26 tż. U zdrowych niemowląt około 4. mż. wykształca się zdolność przyjmowania pokarmów stałych – dojrzewają do tego zarówno nerki jak i przewód pokarmowy, dzieci nabywają umiejętność siedzenia z podparciem, osiągają dojrzałość neurologiczną pozwalającą na kontrolę ruchów głowy i szyi oraz jedzenie z łyżeczki. Dodatkowo zanika odruch wypychania z ust ciał obcych, utrudniający karmienie pokarmami innymi niż mleko we wcześniejszym okresie. Górna granica wynika natomiast z wyżej wspomnianej konieczności uzupełnienia niektórych składników odżywczych. Tu kupisz: Produkty lecznicze i suplementy diety dla dzieci Zalecenia WHO wraz z wprowadzeniem pokarmów stałych, nie należy zmniejszać ilości mleka podawanego z piersi; do 2 roku życia i dłużej należy kontynuować karmienie piersią na żądanie tak często, jak dziecko chce; z wiekiem dziecka należy stopniowo zwiększać ilość jedzenia stałego, gęstego oraz urozmaicać posiłki – zgodnie z potrzebami i możliwościami dziecka; należy podawać dziecku produkty bogate w składniki odżywcze; w razie potrzeby, po konsultacji z lekarzem, należy podawać dziecku wzbogaconą żywność uzupełniającą lub odpowiednie suplementy witaminowo-mineralne; od najmłodszego wieku należy uczyć dziecko zachowania higieny i kultury podczas jedzenia; należy podawać żywności łyżką, nie w butelce; należy dbać o to, aby jedzenie było czyste, zdrowe, łagodne, łatwe do zjedzenia i lubiane przez dziecko oraz lokalnie dostępne; podczas choroby należy zwiększyć ilość podawanych dziecku płynów oraz częściej karmić je piersią. Po chorobie należy częściej podawać posiłki i zachęcać dziecko, aby jadło więcej. Jak rozszerzać dietę dziecka? W Polsce wprowadzanie pokarmów uzupełniających najczęściej rozpoczyna się od podania niemowlęciu przecieru jarzynowego lub owocowego (początkowo jednoskładnikowego) albo soku owocowego (np. jabłkowego). Można również zacząć od podania kaszki (np. ryżowej). Nie ma zaleceń określających, jaki rodzaj pokarmu uzupełniającego wprowadzać do diety niemowlęcia jako pierwszy. Zgodnie z aktualnymi wytycznymi ekspertów, gluten traktujemy, jak inne pokarmy, nie opóźniamy jego wprowadzania i podajemy w posiłkach zbożowych w dowolnym okresie po ukończeniu 4. miesiąca (17 tydz. życia) do 12 miesiąca. Nie należy unikać lub ograniczać wprowadzania produktów potencjalnie alergizujących, np. jajek czy glutenu, gdyż takie postępowanie nie zmniejsza ryzyka pojawienia się alergii pokarmowej u dziecka. Nie ma znaczenia, czy pierwszym nowym pokarmem, który pozna niemowlę, będzie kleik zbożowy (glutenowy może być podany po skończonym 4 miesiącu i do 12 miesiąca), warzywo czy owoc. Ważne, żeby było to gładkie puree, najlepiej jednoskładnikowe i proponowane w małej ilości, czyli około 3-4 łyżeczki. Wszystkie nowości należy wprowadzać do menu pojedynczo i z kilkudniową przerwą pomiędzy nimi. Kiedy dziecko ma już w diecie pierwsze warzywa, owoce czy zboża, warto wprowadzić do niej mięso, ryby i jajko (żółtko i białko). Najłatwiej podać je w puree warzywnym. Z mięs można wybierać drób bez skóry (kura, indyk, gęś, kaczka), wołowinę, jagnięcinę czy królika. Mięso może być gotowane razem z warzywami, nie ma konieczności gotowania go osobno i wylewania wywaru. Zalecana początkowa ilość to 15 g mięsa (10 g po ugotowaniu) do 25 g (20 g po ugotowaniu) w 12 miesiącu życia. Ryby początkowo można podawać jeden raz w tygodniu, a jeśli nie wystąpi reakcja alergiczna - dwa razy. Zaleca się podaż tłustych ryb morskich z unikaniem ryb drapieżnych, u których ryzyko kumulacji substancji toksycznych jest wysokie (miecznik, rekin, makrela królewska, tuńczyk, płytecznik). Jajko przed dodaniem do warzyw należy ugotować. Wcześniejsze schematy i modele radziły podawać najpierw połowę żółtka co drugi dzień, później – całe żółtko, a dopiero pod koniec 1. roku życia całe jajko. Wiele badań i obserwacji pokazało, że taka praktyka nie ma znaczenia. Dla zwiększenia wartości odżywczej posiłków można dodawać do nich masło lub oleje roślinne. Przetwory mleczne, typu jogurt naturalny, kefir, twaróg mogą być wprowadzone do diety po zapoznaniu niemowlęcia z powyższymi źródłami białka. W diecie niemowlęcia unikać należy solenia, słodzenia i smażenia. Bardzo ważne jest kierowanie się zasadą, że to niemowlę decyduje, czy zje dany posiłek i jak dużo. Zdrowe dziecko powinno samo móc regulować odczucie głodu i sytości, a karmienie na siłę zaburza ten proces. Dzieciom, które ukończyły 10. miesiąc życia, należy podawać jarzyny i mięso w konsystencji stymulującej żucie pokarmu. Czym poić niemowlaka? W pierwszym półroczu, jeśli mama karmi wyłącznie piersią nie ma potrzeby podawania dodatkowych płynów niemowlęciu, gdyż pokarm kobiecy zaspokaja nie tylko głód, ale także pragnienie dziecka. Napojami, które należy wprowadzać do diety niemowląt od czasu rozszerzania są woda źródlana lub mineralna niskozmineralizowana (poniżej 500 mg składników mineralnych w 1 litrze), ewentualnie słaby napar herbatki ziołowej (np. koperek). Nie zaleca się podaży mleka krowiego, koziego i owczego jako zastępnika dla pokarmu naturalnego lub mieszanki mlecznej dzieciom poniżej 1. roku życia. Około 6 miesiąca życia należałoby także rozpocząć naukę picia z otwartego kubka (najpierw mogą być to małe kubeczki wielkości kieliszka lub dużej nakrętki, nie powinno się stosować kubków niekapków), dążąc do całkowitego wycofania butelki po ukończeniu 1. roku życia. (najważniejsze informacje niezależnie od tego czy karmisz swoje dziecko, czy stosujesz blw, niezależnie czy bobas pije mleko mamy, czy modyfikowane)KIEDY ZACZĄĆ/ OZNAKI GOTOWOŚCI DZIECKATwoje dziecko jest już blisko ukończenia 6m., jest zdrowe i nie ma specjalnych zaleceń od specjalisty – nie zaczynaj wcześniej (niezależnie od tego czy karmisz MM, czy KP). TU przeczytasz dlaczego. Polecamy Ci też obejrzeń live z lekarzem na temat tego, kiedy rozpoczynamy rozszerzanie diety. Kliknij TUTAJ. Potrafi siedzieć z podparciem, kontroluje ruchy głowy i wypycha już językiem przedmiotów (np. łyżeczki, co jest typowe dla okresu wczesnoniemowlęcego).Widzisz, że dziecko celnie trafia rączką z jedzeniem/ przedmiotem do swojej się MOŻESZ PODAĆ OD RAZU (po 6 miesiącu, kolejność nie ma większego znaczenia)warzywa i owoce(najlepiej sezonowe) Nie ma w tej kwestii ograniczeń ani tabelek typu maliny po 9m, a brokuły po 11m. Po prostu jemy to, co akurat jest dostępne. Konsystencja i twardość – w zgodzie z aktualnymi umiejętnościami dziecka (surowe, gotowane, pieczone, ze skórką lub bez, pokrojone lub zmiksowane. Wasz wybór). Soków owocowych nie podajemy wcześniej niż po 12 m. TU przeczytaj rodzaj np. kurczak, indyk, królik, cielęcina, wieprzowina, wołowina) x2 w tygodniu + ryby x2 w tygodniu – najlepiej świeże, a nie mrożone) Pamiętaj, do 3 rż. nie podajemy dzieciom podrobów, parówek, konserw, kiełbasy)kasze, kaszki, płatki zbożowe, makarony, pieczywo. TU i TU piszemy jakie kasze są dobrym wyborem. (Najlepiej takie zwykłe bez napisów „dla dzieci” (poczytajcie składy…). Jaglanka, manna, owsianka, płatki ryżowe, to nasze faworytki na początek. Gotowane na wodzie /mleku roślinnym/ mleku krowim. Mleko krowie może być składnikiem dania niemowlaka, nie wolno podawać go do picia zamiast mleka podstawowego do roku. Oczywiście jeśli karmicie piersią lub mlekiem modyfikowanym, to ilość mleka, jaką dostarczacie dzieciom, jest wystarczająca, gotowanie na mleku krowim czy roślinnym powinno być okazjonalne i symboliczne). PS produkty glutenowe – nie ma konieczności robienia dziecku ekspozycji na gluten, jak to było w latach ubiegłych. Gluten wprowadzamy do diety dziecka tak jak inne serki, masło,twaróg itd). My polecamy tylko naturalne, nie smakowe czy roślinnenp. oliwa z oliwek, oleje (najlepiej do kaszki dodać 2-3 kropelki wybranego oleju) więcej o olejach w diecie dziecka przeczytasz do diety tak jak inne produkty. Nie podawaj nieściętego. Przy pierwszym podaniu jajka ugotuj je na twardo, co najmniej 10 minut i w takiej formie podaj. Nie podawaj niemowlakowi jajka z nieściętym żółtkiem. orzechy i pestki(zmielone tak, w całości tylko dzieciom starszym, które naprawdę potrafią doskonale już gryźć . Sezam, czy orzeszki ziemne mogą być alergenem, uważajcie na początek z ilością. Wprowadzajcie je w małych ilościach i koniecznie w domu. Nie opóźniajcie wprowadzania do diety orzeszków. mleko mamy lub mm na żądanie + woda do piciaZ TYM NIE PRZESADZAJ / NA TO UWAŻAJ / PODAJ RACZEJ STARSZAKOWIżółty ser, feta,oliwki,sos sojowy,kiszonki (możesz podać przed rokiem, ale małe ilości)stewia i ksylitol (ten drugi w duzych ilościach może prowadzić do rozwolnienia),sklepowe wędliny,TEGO NIE DAWAJ DZIECKU PONIŻEJ ROKUcukiersólmiódmleko kozie,mleko ryżowegrzyby leśne do 12 (zobacz TEN wpis)surowe mięso i jajkosoki (do picia tylko mleko mamy lub mm oraz woda źródlana) TUTAJ najnowsze zalecenie dotyczące z koprunieścięte jajopodroby, parówki, wędliny, MLEKO NA ŻĄDANIE, A POSIŁKI STAŁEpo 6 miesiącu 2-3 x dziennie;po 8 miesiącu 3-4 x dziennie;po 11 miesiącu 3-4 x POWINNO JEŚĆdokładnie tyle ile chce:) Boisz się, że Twoje dziecko się nie najada? Przeczytaj jednym tchem książkę „Moje dziecko nie chce jeść” wyd. TO PYTACIE NAJCZĘŚCIEJ:BLWCzy mogę podać zupę? Jak? – Tak możesz podać, blw Ci tego nie zbarania:). Wskazówki na temat podawania zup nauczyć dziecko samodzielnego picia? Odpowiedź mam zacząć naszą przygodę z BLW. Poznaj 7 naszych wskazówek do rozpoczęcia rozszerzania diety metodą BLW. DIETY:Co mam dać do picia? TUTAJ znajdziesz na słoiczkach napisali, że mogę podawać po 4 m? Czy naprawdę nie mogę? Poczytaj TEN moje dziecko może mieć anemię? Zapraszamy poradzić sobie z planowaniem posiłów dla całej rodziny? Kliknij podnóżek jest niezbędny? Kliknij TUTAJJEŚLI CHCESZ ZDOBYĆ KOMPLEKSOWĄ WIEDZĘ NA TEMAT ROZSZERZANIA DIETY I PRZYGOTOWAĆ SIĘ DO TEGO DOBRZE, ZAPRASZAMY NA NASZ PROFESJONALNY, AUTORSKI KURS BLW ONLINE. KLIKNIJ TUTAJ PO ten ma charakter informacyjny i nie zastąpi fachowej porady lekarza czy dietetyka. Podczas przygotowywania tego materiału korzystałyśmy z następujących źródeł:Zasady żywienia zdrowych niemowląt Stanowisko Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii, Hepatologii, i Żywienia – styczeń 2021 r.

jak rozszerzać dietę niemowlaka alergika